نکاتی برای مراقبت از پوست افراد مبتلا به بیماری دیابت نوع دو

1398-3-5 |
نکاتی برای مراقبت از پوست افراد مبتلا به بیماری دیابت نوع دو

همانطور که می دانید، بیماری دیابت عواقب زیادی برای بدن فرد بیمار دربردارد. یکی از این عواقب شامل مشکلات پوستی از جمله خشکی پوست، ترک برداشتن، عفونت و... می شود. ما در این مقاله سعی کرده ایم تا با ارائه نکات بهداشتی مراقبت از پوست، گامی در جهت حفظ سلامت پوست شما و بهبود وضعیت آن برداریم.

لطفا با ما همراه باشید.

پوستتان را نرم نگاه دارید.

اگر مبتلا به بیماری دیابت نوع دو هستید، مراقبت  از پوستتان بخش مهمی از وظیفه شما در جهت سالم نگاه داشتن وضعیت عمومی بدن است. بیماران مبتلا به دیابت از دو جهت با خطر مواجه می شوند. یک اینکه از بین رفتن عصب های دست و پایشان، موجب کرختی و مجروح شدنشان می گردد و دوم اینکه چرخش خون ضعیف و قند خون بالا باعث می شود که روند درمان کند شده و خطر ابتلا به عفونت افزیش یابد. حدود یک سوم از افراد مبتلا به دیابت نوع دو دچار مشکلات پوستی می شوند که مستقیما با بیماریشان در ارتباط است؛ اما اکثر این مشکلات را می توان به راحتی و با مراقبت روزانه از پوست حل کرد. در باقی موارد به درمان های جدی برای جلوگیری از بروز و گسترش این مشکلات نیاز است.

قند خونتان را کنترل کنید.

قند خون بالا به دلایل مختلف، پدیده ای خطرناک است. این بیماری منجر به خشکی پوست شده و باعث می شود که پوست ترک بردارد و حتی از بین برود. این مسئله باعث بروز عفونت های پوستی می شود. روند درمان عفونت در بیماران دیابتی به دلیل قند خون بالا کند است. بنابراین مهمترین کاری که بیماران مبتلا به دیابت باید انجام دهند، چک کردن مداوم قند خون بدنشان است.

فشار خون خود را کنترل کنید.

افراد مبتلا به بیماری دیابت در معرض خطر ابتلا به فشار خون بالا نیز هستند. این امر بر روی پوست نیز به اندازه سایر ارگان های بدن تاثیر می گذارد. درواقع از آنجا که پوست، بزرگترین ارگان بدن است، از هر پدیده ای که بر روی سلامت بدن تاثیر داشته باشد، تاثیر می پذیرد. بنابراین همواره حواستان به سطح فشار خونتان باشد. ورزش را نیز فراموش نکنید. ورزش قند خون و فشار خون را کاهش داده و جریان خوت را در رگ های پوستی افزایش می دهد که این امر موجب سلامت و طول عمر می شود.

از آب داغ استفاده نکنید.

ممکن است که شما از دوش گرفتن یا استفاده از آب داغ لذت ببرید، اما باید بدانید که این کار اصلا مناسب حال شما نیست، زیرا پوستتان را خشک می کند. دمای آب نباید از 50 درجه سانتی گراد بیشتر شود و شما نیز نباید بیش از 10 الی 15 دقیقه زیر دوش بایستید. اگر دچار نوروپاتی دیابتی (بیماری آسیب عصبی ناشی از دیابت) هستید، کار سخت تر نیز می شود، زیرا سوزش ناشی از استفاده از آب داغ موجب ایجاد کرختی و بی حسی در دست و پاهایتان می شود. درجه آبگرمکن را روی اعداد پایین تری تنظیم کنید. پیش از تماس با آب دمای آن را با بازو یا هر بخسی از بدنتان که هنوز کاملا حس دارد (کرخت نیست)، امتحان کنید. می توانید از اردک های مخصوص بازی کودکان در وان نیز که مخصوص سنجش دمای آب هستند، استفاده کنید. این وسیله را می توانید از داروخانه ها تهیه کنید.

پوستتان را مرطوب نگاه دارید.

مرطوب نگاه داشتن مرتب پوست تا حد زیادی از خشک شدن آن جلوگیری می کند. مهمترین بخش بدن که هدف حمله دیابت است، بخشیست که زودتر و بیشتر از باقی جاها خشک و پوست پوست می شود (از جمله پاها، بازوها، پشت بدن و شکم). مرطوب کننده های مختلفی در بازار وجود دارد که برخی از آن ها مخصوص استفاده بیماران دیابتی هستند. می توانید از روغن نارگیل نیز برای این کار استفاده کنید. اما حواستان باشد که هرگز مابین انگشتان پایتان را مرطوب نکنید. این بخش از بدنتان همیشه باید خشک خشک باقی بمانند.

پوستتان را خشک و تمیز نگاه دارید.

همانطور که همیشه باید بخش های قابل دیدن پوستتان را مرطوب نگاه دارید، درعوض باید نواحی گرم و تیره را خشک نگاه دایرد. رطوبت به سرعت زیر بغلتان، زیر سینه ها، مابین پاها و میان انگشتان پایتان جمع می شود که این امر منجر به ایجاد قارچ و عفونت های مخمری می گردد. حتما این نواحی را پس از هربار دوش گرفتن کاملا خشک کنید. حتی می توانید از سشوار برای خشک کردن زیربغل و دیگر نواحی استفاده کنید؛ البته به یاد داشته باشید که برای استفاده از سشوار، دمای آن را روی خنک تنظیم کنید تا پوستتان را نسوزاند.

در هوای سرد و بادی، پوستتان را مرطوب نگاه دارید.

وقتی که دمای هوا پایین است یا باد می وزد، پوست دچار خشکی شده و ترک بر می دارد. در این مواقع باید پوستتان را مرطوب نگاه دارید. برای مرطوب کردن لبانتان از بالم لب استفاده کنید و برای مرطوب کردن هوا نیز از دیتگاه بخور. هنگامی که از منزل خارج می شوید، دستکش به دست کنید (ترجیحا دستکش ضد آب) تا دستتان دچار سرمازدگی نشود. اگر نوروپاتی دیابتی دارید، ممکن است بدون آنکه متوجه شوید، سرما به دستتان آُسیب بزند. البته این به این معنی نیست که در تابستان از دستانتان مراقبت نکنید. از کرم ضد آفتاب استفاده کنید و هرگز پابرهنه راه نروید.

مقار زیادی مایعات بنوشید.

آب و همینطور سایر نوشیدنی های بدون کافئین و شکر باعث درخشان شدن پوست می شوند. گروهی از محققان دریافته اند که نوشیدن روزانه 8 لیوان آب باعث تنظیم قند خون و در نتیجه بهبود وضعیت سلامت افراد می شود، زیرا تبخیر بیش از حد آب بدن باعث افزایش سطح هورمون واسوپرسین می شود؛ هورمورنی که کبد را به تولید قند خون بیشتر تحریک می کند.

غذاهای سالم بخورید.

غذای سالم بخورید؛ غلات کامل، چربی های غیر اشباع و میوه و سبزیجات. البته باید این نکته را نیز بدانید که برای بیماران دیابتی، تمامی میوه ها مشابه نیستند. درواقع میوه ها حاوی کربوهیدارت هستند و بنابراین بر روی میزان قند خون تاثیر می گذارند. مصرف میوه های خشک از جمله کشمش را کم کنید، زیرا با وجود حجم کوچک، مقدار زیادی شکر در خود جای داده اند. مصرف توت فرنگی تازه، بلوبری تازه و آلو سیاه تازه را در رژیم غذایی خود بگنجانید.

از محصولات بهداشتی نرم استفاده کنید.

هنگام خرید صابون به نرم بودن آن دقت کنید. بسیاری از افراد به محصولات بهداشتی عطردار واکنش نشان می دهند و هنگام خرید به این مسئله دقت می کنند، اما برای بیماران دیابتی این نکته بسیار مهم است، زیرا این محصولات به اندازه کافی به پوست آبرسانی نمی کنند. استفاده از اسپری بهداشتی زنانه و حباب حمام باعث خشکی پوست می شود، درعوض محصولات حاوی جوی کلوییدی، پوست را مرطوب و نرم نگاه می دارند.

هرروز پاهایتان را بررسی و کنترل کنید.

پاها به شدت آسیب پذیر هستند، زیرا آسیب عصبی باعث کرختی و بی حسی شده و بنابراین بیمار متوجه تاول، خراش و بریدگی های کوچک پوستی نمی شود. چرخه خون ضعیف باعث می شود که ایجاد چنین جراحت هایی منجر به عفونت شده و روند درمان کند شود که همین امر خطر ابتلا به قانقاریا و دیگر مشکلات را افزایش می دهد. بیماران مبتلا به دیابت نوع دو باید هرروز پیش از رفتن به رخت خواب، پاهای خود را بررسی کنند تا متوجه تغییرات آن شوند. برای پیشگیری از بروز مشکلات مربوط به پا، هرروز پاهایتان را با آب گرم (نه داغ) بشویید و هرگز پایتان را در آب نخیسانید. سپس مابین انگشتان پایتان را به دقت خشک کنید (می توانید برای سریعتر خشک شدنشان به آن ها پودر طلق یا نشاسته ذرت اضافه کنید). اگر متوجه جراحتی در پاهایتان شدید که قرمز بوده و در حال پخش شدن است، نشانه این است که زخم پای شما به صورت طبیعی درمان نمی شود و باید به پزشک متخصصتان مراجعه کنید.

میخچه ها را خودتان از بین نبرید.

اگر دچار بیماری دیابت هستید، پاهایتان در معرض خطر میخچه هستند، چه به دلیل استفاده از کفش های بسیار تنگ و چه به دلیل فشار بیش از حد به یک نقطه به دلیل حس کرختی و عدم احساس درد. میخچه ها بسیار دردسرساز هستند. فکر استفاده از تیغ برای از بین بردن میخچه را از سرتان بیرون کنید. این کار به شدت به پوستتان آسیب می زند. در این مواقع حتما باید به پزشک متخصص مراجعه کنید. درست است که میخچه در آغاز زخمی کوچک است، اما در بیماران مبتلا به دیابت، ممکن است به سرعت باعث ایجاد مشکلاتی جدی شود.

اگر موارد زیر را مشاهده کردید، به پزشک متخصص مراجعه کنید.

دیابت باعث می شود که روند درمان زخم ها کندتر شود و خطر ابتلا به عفونت نیز افزایش یابد، بنابراین این دو مورد در کنار یکدیگر شرایط بدی ایجاد می کنند. به همین دلیل بیماران مبتلا به دیابت باید به سرعت زخم های خود را تمیز کنند. اگر بریدگی، سوزش یا عفونتی در بدنتان ایجاد شده که قرمزی آن از بین نمی رود و بیشتر از دو روز است که شما را آزار می دهد و مدام گسترش پیدا می کند و یا حتی موجب تب شده، حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید. درمان سریع موارد کوچک بهترین راه حل برای اجتناب از مشکلات جدی و بزرگ تر است.

۴.۴ از ۵
دیدگاه شما