فرهنگ لغت مراقبت از پوست که هر زنی به آن نیاز دارد

فرهنگ لغت مراقبت از پوست که هر زنی به آن نیاز دارد

مقاله ای که قصد داریم بنویسیم در واقع یک راهنمای علمی است برای آنچه که واقعا در محصولات زیبایی وجود دارد. 

پوست بزرگترین عضو بدن شماست. بنابر این باید اهمیت زیادی برای آن قائل شوید و به درستی از آن مراقبت کنید. به طور میانگین زنان در طول روز از 12 محصول آرایشی و بهداشتی استفاده می کنند که حاوی 168 ماده مختلف می باشند. واقعیت تاسف آوری که وجود دارد این است که صنعت خصوصی مراقبت از پوست تا حد زیادی کنترل نشده است. لوازم آرایشی، که شامل محصولات مراقبت از پوست نیز می شوند قبل از ورود به بازار نیازی به تایید سازمان غذا و دارو ندارند.

این مسئله ترسناک به نظر می رسد به همین دلیل مهم است بدانید چه موادی را روی پوست خود اعمال می کنید. یک متخصص پوست در نیویورک می گوید " از لحاظ ایمنی، تنها بخش کوچکی از آنچه به طور موضعی روی پوست قرار می گیرد واقعا جذب می شود" اما این بدان معنا نیست که به صورت کورکورانه از محصولات آرایشی و مراقبت از پوست استفاده کنیم.

برخی از مواد تشکیل دهنده محصولات آرایشی روی بیشتر پوست ها ایجاد حساسیت می کنند این مواد شامل: پارابن ها، فتالات، سولفات ها و فرمالدئید هستند که بعضی از آن ها به عنوان مواد نگهدارنده به محصولات آرایشی و بهداشتی اضافه می شوند.

استفاده از این محصولات یک انتخاب شخصی است یعنی فردی که خود می داند پوست حساسی دارد می تواند از استفاده از محصولاتی که شامل این مواد هستند اجتناب کند. این ترکیبات بیش از عوارض پوستی که ایجاد می کنند به عنوان عاملی که به طور بالقوه هورمون ها را مختل می کنند، مورد انتقاد قرار می گیرند.

از سوی دیگر، FDA بسیاری از این ها را تحلیل و آنالیز کرده است و نتیجه گرفته که دو ماده فتالات و پارابن ها خطر سلامتی ایجاد نمی کنند.

نکته مهم دیگری که باید به یاد داشته باشید این است که با وجود علاقه ای که افراد به استفاده از محصولات طبیعی و روغن های گیاهی نشان می دهند باز هم این محصولات کاملا بی خطر و بی ضرر نیستند. نیل سادیچ، متخصص پوست و استاد بالینی پوست در کالج پزشکی Weill Cornell در منهتن می گوید: "حتی گیاهان هم می توانند پوست را تحریک کنند." پس قبل از مصرف هرگونه محصولی درمورد نوع پوست خود با متخصص پوست مشورت کنید و آزمایش های لازم را انجام دهید تا به شما بگوید چه نوع محصولاتی برای شما مناسب هستند و اگر نسبت به محصول یا ماده ای حساسیت دارید از آن آگاه شوید.

پس از شناخت کامل از پوست خود باید مواد تشکیل دهنده محصولات آرایشی و بهداشتی را نیز بشناسید. در ادامه مطلب یک تجزیه و تحلیل مفید از اصطلاحات، کلمات محبوب و مواد تشکیل دهنده محصولات آرایشی به شما ارائه می دهیم تا هنگام استفاده از یک محصولات بدانید دقیقا از چه چیزی استفاده می کنید.

آلانتوئین: این ترکیب گیاهی به دلیل خاصیت التیام بخشی که دارد به عنوان یک ماده پوستی شناخته می شود، آلانتوین را بیشتر در محصولاتی که برای کاهش تحریکات پوست ساخته شده اند و نرم کننده ها استفاده می کنند.

آلفا توکوفرول: این ممکن است یک کلمه طولانی به نظر برسد اما به معنای ساده تر همان ویتامین E است. ویتامین مغذی آنتی اکسیدان است که رادیکال های مضر را خنثی می کند.


آلفا هیدروکسی اسید (AHA : (AHAها بیشتر در میوه ها، شیر و نیشکر وجود دارند. خاص ترین آنها اسید گلیکولیک، سیتریک و لاکتیک است. AHA با شکستن پیوند بین سلول های مرده پوست آن را لایه برداری می کند.

آلفا لیپوئیک اسید: این ماده یک آنتی اکسیدان فعال است که از آسیب رادیکال های آزاد به پوست جلوگیری می کند و باعث حفظ سلامت پوست می شود. همچنین یک ماده ضد چروک برای صاف کردن خطوط پوست در سنین بالا نیز می باشد. آلفا لیپوئیک اسید را "معجزه در یک شیشه" می نامند، طبق گفته ها ظرفیت آنتی اکسیدان آلفا لیپوئیک اسید 40،000 درصد قوی تر از ترکیب ویتامین های E و C است.

آمینو اسید: واحدهای سازنده پروتئین ها مانند کلاژن هستند، برخی از آنها از ایجاد خطوط و چین و چروک روی پوست جلوگیری می کنند و سبب تقویت خاصیت الاستیک پوست می شوند.

آربوتین: یک ترکیب شیمیایی مشتق شده از هیدروکینون است که به عنوان روشن کننده پوست استفاده می شود.


آسکوربیک اسید: به طور معمول با عنوان ویتامین C شناخته می شود. در بسیاری از فرمولاسیون های ضد پیری به عنوان محافظ پوست و ترمیم آنتی اکسیدان ها استفاده می شود، همچنین این ماده به عنوان نگهدارنده در برخی از محصولات آرایشی و بهداشتی و محصولات مراقبت از پوست ارگانیک استفاده می شود.

آووبنزون: احتمالا نام این ماده را در ترکیبات شیمیایی نوشته شده روی بطری محصولات ضد آفتاب دیده باشید. آووبنزون پوست را در مقابل جذب اشعه UVA محافظت می کند. اشعه ماوراء بنفش موجب پیری پوست و همچنین سرطان پوست می شود.


روغن آووکادو: یکی از شگفت انگیز ترین مواد برای پوست است، اسیدهای چرب آووکادو با ویتامین های تغذیه کننده پوست مانند A، D و E در یک گروه قرار می گیرند.

آزلائیک اسید: زمانی که به کرم های ضد جوش اضافه می شود باکتری هایی که باعث ایجاد جوش و آکنه می شوند را از بین می برد. اگر از این ماده در ژل ها و فوم های درمان کننده روزاسه (آکنه دوران بزرگسال) استفاده شود باعث کاهش قرمزی و تسکین التهاب پوست می شود.

بنزوفنون: یکی دیگر از ترکیبات شیمیایی ضد آفتاب ها است که پوست را در مقابل اشعه های UVA محافظت می کند. برخی از افراد ممکن است به کرم های ضد آفتاب شیمیایی حساسیت های آزاردهنده داشته باشند، به خصوص کرم هایی که حاوی بنزوفنون هستند.

بنزوئیل پروکساید: در کرم ها و شوینده های ضد آکنه استفاده می شود. بنزوئیل پروکساید باکتری های عامل آکنه را می کشد، خاصیت لایه برداری دارد و التهابات پوست را کاهش می دهد.

بتا هیدروکسی اسید (BHA : (BHAها سلول های مرده پوست را حذف می کنند. بر خلاف آلفا هیدروکسی اسید محلول در چربی هستند و می توانند تا عمق بیشتری در منافذ پوست نفوذ کنند و تمام سلول های مرده را از پوست خارج کنند. یک نمونه از آنها سالیسیلیک اسید است.

کافئین: کافئین یک ترکیب گیاهی است که پوست را تغذیه می کند و به دلیل خواص ضد التهابی آن یکی از عناصر رایج در ژل ها و کرم های  زیر چشم است. کافئین به کاهش ورم و پف زیر چشم کمک می کند و با انقباظ رگ های خونی حلقه های تیره دور چشم را کاهش می دهد.

عصاره برگ کاملیا سیننسیس: به عبارت ساده تر، همان عصاره برگ چای سبز است و به عنوان یک آنتی اکسیدان، آبرسان و خوش بو کننده به محصولات اضافه می شود.

بلغور جو دوسر کلوئیدی: بیشتر در محصولات مخصوص پوست حساس استفاده می شود با ایجاد یک مانع روی پوست از اثر تحریک کننده ها جلوگیری می کند، همچنین دارای حاصیت ضد التهابی نیز می باشد.

دی اتانول آمین: DEA به عنوان ماده امولسین کننده، عامل ایجاد کف در فوم ها یا کنترل کننده PH عمل می کنند. دی اتانول آمین و مواد مرتبط با آن ها به عنوان عامل مسوم کننده شناخته شده اند. FDA می گوید که DEA و مواد مرتبط آن زمانی که در لوازم آرایشی استفاده می شود خطرناک به نظر نمی رسند اما امروزه کمتر از این ماده در محصولات آرایشی و بهداشتی استفاده می شود.

دی متیکون: دی متیکون از سیلیکون (یک عنصر طبیعی) حاصل می شود و یک ماده مرطوب کننده است که آب رسانی به پوست را انجام می دهد. دی متیکون در کرم ها، لوسیون ها و صابون ها یافت می شود.

اتیل الکل: اتیل الکل با عنوان الکل نیز شناخته می شود که در طیف وسیعی از محصولات مراقبت از پوست به عنوان مرطوب کننده یا برای بهبود کیفیت (بافت یا غلظت) استفاده می شود.

اسیدهای چرب: نام برخی از آنها در این لیست آمده است: گلیسیرید، استرول، فسفولیپید، امگا 3، و امگا 6. اسیدهای چرب از خروج آب پوست جلوگیری می کنند به همین دلیل بیشتر در مرطوب کننده ها استفاده می شوند، همچنین اسیدهای چرب غلظت فرمولاسیون محصولات را افزایش می دهند.

فرولیک اسید: بر اساس یک مقاله منتشر شده در سال 2014 در مورد تاثیرات گندم و برنج بر روی سلامتی و پیشگیری از بیماری، فرولیک اسید را به عنوان آنتی اکسیدان حاصل از سبوس برنج معرفی کردند. فرولیک اسید را می توانید در سرم های ضد پیری و مرطوب کننده ها پیدا کنید.

فرمالدهید: به عنوان امیدآزادیلینیل اوره و DMDM هیداتونین ثبت شده است و خاصیت نگهدارندگی دارد، فرمالدهید به طور کلی از رشد و تولید قارچ و باکتری جلوگیری می کند، CIR در بازرسی مواد تشکیل دهنده آرایشی این مواد را ایمن اعلام کرده با این حال فرمالدهید سرطان زا شناخته می شود.

عطر: انواع مواد شیمیایی که به محصولات عطر و بو می دهند، در برخی از افراد ممکن است باعث ناراحتی شوند، برای افرادی که دارای پوست حساس هستند یا در شرایطی ماننند روزاسه قرار دارند توصیه می شود از محصولات فاقد عطر استفاده کنند.

گلیسیرین: به عنوان یک الکل قند شناخته می شود که رطوبت را از محیط اطراف جذب می کند و به پوست می رساند. از آنجایی که این ماده یک آبرسان درجه 1 است به عنوان دومین ماده پر استفاده در تولید محصولات آرایشی و بهداشتی استفاده می شود. ( اولین مورد آب است)

گلیسیریزا گلابرا: عصاره ریشه شیرین می تواند در محصولاتی که برای مشکلات رنگ دانه های پوست تهیه می شوند مورد استفاده قرار گیرد. همچنین به عنوان یک عنصر تسکین دهنده پوست استفاده می شود.

هیالورونیک اسید: همان ملکول قند است که به طور طبیعی در بدن نیز یافت می شود، یک مرطوب کننده ضد پیری است که قادر است تا 1000 برابر وزن خود آب جذب کند. هیالورونیک اسید را با نام های سدیم هیالورونات و پتاسیوم هیالورونات نیز ثبت کرده اند.

هیدروکینون: یک عنصر روشن کننده پوست که مهارکننده تیروزین (آنزیمی که در تولید ملانین دخالت دارد) است. این ماده برای محو کردن لکه های ملاسما و همچنین به عنوان سفید کننده هایپر پیگمنتاسیون استفاده می شود.

کوجیک اسید: یک جایگزین برای هیدروکینون است، روشن کننده ایست که بر پایه قارچ گیاهی ساخته شده و با مهار تولید کننده های رنگدانه پوست به کاهش لکه ها کمک می کند.

لاکتیک اسید: این ماده در رده آلفا هیدروکسی اسیدها قرار می گیرد و همچنین ممکن است با عنوان لاکتات (مانند لاکتات کلسیم یا لاکتات سدیم) ظاهر شود. لاکتیک اسید اغلب در محصولات ضد پیری یافت می شود زیرا باعث لایه برداری پوست برای افزایش روشنی پوست و آبرسانی به پوست برای هیدراته شدن آن کمک می کند.

لانولین: یک ماده مومی است که از چربی پشم گوسفندان گرفته می شود، این ماده چربی دارای خاصیت فوق مرطوب کنندگی است.

لیکوپن: یک محافظ پوست و ترمیم کننده آنتی اکسیدان است که بیشتر در گوجه فرنگی یافت می شود.


عسل مانوکا: این عسل بومی استرالیا و نیوزیلند است که خاصیت مرطوب کنندگی دارد و همچنین به عنوان یک عامل ضد قارچ و ضد باکتری شناخته می شود.

متیل پروپان دیول: همانند نام طولانی اش یک عملکرد اساسی دارد، در محصولات مراقبت از پوست به عنوان یک حلال در نظر گرفته می شود و خطر سلامتی نیز ندارد.

پانتوتنیک اسید: ویتامین B5 که باعث تقویت موانع پوستی در مقابل از دست رفتن آب پوست می شود و معمولا در کرم ها، لوسیون ها و سرم ها یافت می شود.

پارابن: یک خانواده از مواد شیمیایی که به عنوان نگهدارنده استفاده می شوند. انواع مختلفی از آنها که به طور معمول در محصولات استفاده می شوند عبارتند از: بوتیل پارابن، متیل پارابن، اتیل پارابن و پروپیل پارابن. پارابن ها می توانند در برخی از پوست ها باعث تحریک، سوزش و ناراحتی شوند. اما نگرانی بزرگتر این است که پارابن ها خطرناک هستند و ممکن است باعث اختلال در ترشح اندوکرین شوند. اما FDA می گوید که هیچ اطلاعاتی وجود ندارد که نشان دهد پارابن های موجود در محصولات مراقبت از پوست و لوازم آرایشی برای سلامتی خطرناک هستند.

پپتیدها: زنجیره ای از اسیدهای آمینه هستند که اجزای تشکیل دهنده پروتئین ها به شمار می روند. پوست از پروتئین هایی مانند کلاژن تشکیل شده که پپتیدها باعث تولید کلاژن می شوند به همین دلیل پپتیدها یکی از مواد تشکیل دهنده مهم در تولید محصولات ضد پیری هستند.

پترولاتوم: یکی از فراورده های فرعی نفت است که یک لایه ضخیم و چسبنده روی پوست ایجاد می کند و باعث حفظ رطوبت پوست می شود. از پترولاتوم در محصولات درمان ترک لب و پوسته پوسته شدن پلک استفاده می شود.

فتالات: این مواد شیمیایی به خصوص دی اتیل فتالات، یکی دیگر از ترکیبات بحث برانگیز هستند. دی اتیل فتالات در مواد آرایشی به عنوان حلال در عطرها استفاده می شود. در حالی که این ماده به عنوان مختل کننده غدد درون ریز و یک عامل سرطان زا شناخته می شود، FDA می گوید قرار گرفتن در معرض فتالات خطری برای سلامتی ندارد.

رتینوئید ها: طبق گفته دانشگاه ویسکانسین در دانشکده پزشکی و بهداشت عمومی مدیسون، رتینوئید ها از مشتقات ویتامین A هستند و در محصولات ضد پیری و ضد آکنه استفاده می شوند. اینها، مانند ترتینوئین، تزاروتن، و آداپالن به افزایش تولید کلاژن کمک می کنند و به صورت آزاد و با تجویز پزشک در دسترس می باشند. زمانی که این مواد در محصولات ضد آکنه استفاده می شوند منافذ پوست را پاک می کنند و باعث کاهش التهاب می شوند.

رتینول: رتینول نیز از مشتقات ویتامین A است و یک نوع ضعیفتر از رتینوئید است، ممکن است آن را روی بسته بندی ها با نام رتینیل پالمیتات یا رتینالدهید ببینید.


رزمارینوس آفیسینالیس: عصاره رزماری دارای خواص آنتی اکسیدان و ضد میکروبی است.

سالیسیلیک اسید: از پوست درخت بید مشتق می شود و به حذف سلول های مرده پوست که ممکن است باعث مسدود شدن منافذ پوست شوند کمک می کند به همین دلیل بیشتر در محصولات ضد آکنه یافت می شود. نسخه های قوی تر آن نیز برای نرم و مرطوب کردن پوست های خشک استفاده می شود.

سیلیکا: یک ماده معدنی است که برای افزایش غلظت و ایجاد خاصیت جاذب به مخلوط ها اضافه می شود.

سدیم بنزوات: به عنوان یک نگهدارنده و در فرمولاسیون عطر استفاده می شود، همچنین با عنوان بنزوئیک اسید نیز شناخته می شود.

سدیم لوریل سولفات: معمولا به عنوان عامل امولسیون کننده و ایجاد فوم در صابون و پاک کننده ها یافت می شود، به جز خطر تحریک و سوزش، سولفات ها در مقیاس خطر پایین قرار دارند.

اسکالین: اسکالین در چربی هایی که به طور طبیعی روی پوست شما وجود دارد یافت می شوند، برای تقویت موانع پوستی که رطوبت پوست را حفظ می کنند به محصولات اضافه می شود و محرک های احتمالی را مسدود می کند.

گوگرد: یک عنصر شیمیایی است که خاصیت ضد جوش ( جوش های قرمز، سر سیاه یا سر سفید) دارد و باکتری های مولد جوش را هدف قرار می دهد، چربی پوست را کنترل می کند و پوست هایی که پوسته پوسته می شوند را لایه برداری می کند.

تیتانیوم دی اکسید: معمولا در کرم های ضد آفتاب یافت می شود. تیتانیوم دی اکسید به منظور بازتاب، پراکنده کردن و محافظت در برابر جذب اشعه های UVA و UVB کار می کند.

آب: آب به عنوان یک عنصر اصلی در بسیاری از محصولات مراقبت از پوست یافت می شود، آب یک حلال برای مواد فعال است و هنگام مخلوط شدن با روغن یک بافت ابریشمی در کرم های پوست ایجاد می کند.

زینک اکسید: مانند تیتانیوم دی اکسید، این هم ماده دیگری از ترکیبات کرم ضد آفتاب است که از نظر فیزیکی نور UV را مسدود می کند. مواد معدنی تشکیل دهنده کرم های ضد آفتاب معمولا روی پوست لطیف تر هستند، به همین دلیل برای پوست های حساس مناسب تر هستند و اغلب در کرم های ضد آفتاب مخصوص نوزادان یافت می شوند.


نوشتن یک نظر
عضو سرویس طب فیکس مگ شوید .

با عضویت در طب فیکس مگ بهترین مطالب را داخل ایمیل خود داشته باشید

عضویت
اصل بودن کالا
بهترین قیمت
تخفیف ویژه
ارسال فوری
پرداخت در محل
ضمانت برگشت