اختلال افسردگی چیست؟

1398-4-10 |
اختلال افسردگی چیست؟

غم و اندوه، بی رمقی، بی علاقه یا بی میل شدن نسبت به فعالیت های روزانه - اینها برای همه ما علائمی آشنا هستند اما اگر ماندگار باشند و پیوسته بر زندگی ما تأثیر بگذارند، ممکن است تبدیل به افسردگی شوند.

با توجه به مراکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC)، 7.6 درصد از افراد بالای 12 سال در هر بازه 2 هفته ای دچار افسردگی می شوند. این رقم قابل توجه است و شدت وخامت و اهمیت مسئله را نشان می دهد. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO)، افسردگی شایع ترین بیماری و عامل اصلی ناتوانی در سراسر جهان است. تخمین زده می شود حدود 350 میلیون نفر تحت تاثیر اختلال افسردگی در سراسر جهان هستند.

حقایقی کوتاه و مهم در مورد افسردگی:

به نظر می رسد افسردگی در زنان بیشتر از مردان است.

علائم عبارتند از شاد نبودن و کاهش علاقه به چیزهایی که باعث خوشحالی فرد می شد.

اتفاقات ناگوار زندگی از جمله از دست دادن عزیزان، باعث تغییراتی در خلق و خو می شود که البته لزوما نشانه افسردگی نیست.

نمی توان به طور کامل علل افسردگی را درک کرد، اما احتمالا ترکیبی پیچیده از عوامل ژنتیکی، بیولوژیکی، محیطی و روانی-اجتماعی است.

تست های افسردگی

افسردگی یک اختلال خلقی است که با بی حوصلگی پایدار و احساس ناراحتی و بی علاقگی مشخص می شود. افسردگی یک مشکل مداوم است، نه یک حالت گذرا، و به طور متوسط 6 تا 8 ماه طول می کشد.

تشخیص افسردگی با مشاوره با پزشک یا متخصص سلامت روان آغاز می شود. بسیار مهم است که به دنبال کمک یک متخصص حرفه ای باشید تا به خوبی علل مختلف افسردگی شما را بررسی کرده، به تشخیص دقیقی برسد و درمانی موثر و مطمئن را آغاز کند. در اغلب موارد هنگامی که نزد زشک می روید ممکن است یک معاینه فیزیکی برای بررسی علل فیزیکی افسردگی و سایر اختلالات همراه آن، بر روی شما صورت گیرد. سؤالاتی نیز پرسیده می شود -  مانند گرفتن سابق علائم -  تا اطلاعات درمورد علائم، دوره زمانی آنها و غیره تکمیل شود.

برخی از پرسشنامه ها به پزشکان کمک می کنند تا شدت افسردگی را ارزیابی کنند. برای مثال، مقیاس درجه افسردگی همیلتون دارای 21 سؤال است که نمرات آنها شدت بیماری را نشان می دهد. مقیاس همیلتون یکی از ابزارهای ارزیابی رایج در جهان برای درجه بندی بالینی افسردگی است.

چه چیزی به عنوان افسردگی طبقه بندی نمی شود؟

افسردگی با نوسانات خلقی که مردم به عنوان بخشی از زندگی عادی با آن روبرو می شوند متفاوت است. پاسخ های عاطفی موقت به چالش های زندگی روزمره، افسردگی به حساب نمی آیند. به همین ترتیب، حتی احساس غم و ناراحتی ناشی از مرگ یک عزیز اگر ماندگار نباشد باز هم افسردگی محسوب نمی شود . با این حال، افسردگی می تواند به از دست دادن عزیزان مرتبط باشد- روانشناسان افسردگی ناشی از فقدان یا از دست دادن عزیزان را "سوگ بغرنج (پیچیده)" می نامند.

علائم و نشانه های افسردگی

علائم افسردگی می تواند شامل موارد زیر باشد:

خلق و خوی افسردگی

بی علاقگی یا لذت نبردن از فعالیت هایی که قبلا لذت بخش بودند، از دست دادن میل جنسی

کاهش وزن ناخواسته (بدون رژیم غذایی) یا کم اشتهایی

بی خوابی (خواب دشوار) یا پرخوابی (خواب بیش از حد)

تحریکات روانی-حرکتی، مانند بی قراری، بی صبری، راه رفتن از روی استرس

مهارت های روانی حرکتی مؤخر، مثل حرکت و صحبت کردن کُند

خستگی یا از دست دادن انرژی

احساس بی ارزش بودن یا احساس گناه

اختلال در توانایی فکر کردن، تمرکز کردن یا تصمیم گیری

افکار پریشان و مکرر درباره مرگ یا خودکشی، یا تلاش برای خودکشی کردن

علل افسردگی

نمی توان به طور کامل علل افسردگی را فهمید و ممکن است ریشه این بیماری لزوما به یک منبع منفرد محدود نشود. احتمال دارد افسردگی ناشی از ترکیبی از عوامل متعددی باشد که عبارتند از:

ژنتیک

بیولوژیکی - تغییر در سطوح انتقال دهنده عصبی

محیطی

روانشناسی و اجتماعی (روانی اجتماعی)

برخی از افراد نسبت به دیگران بیشتر در معرض خطر افسردگی هستند؛ عوامل خطر عبارتند از:

رویدادهای زندگی: این موارد عبارتند از ازدواج، طلاق، مسائل مربوط به کار، روابط با دوستان و خانواده، مشکلات مالی، نگرانی های پزشکی یا هرگونه استرس حاد.

شخصیت: افرادی که در ویژگی های شخصیتی شان کمتر دارای استراتژی های مناسبی جهت مقابله با شرایط سخت هستند و یا افرادی که در گذشته با آسیب های زیادی مواجه بوده اند، بیشتر در معرض ابتلا به افسردگی هستند.

عوامل ژنتیکی: داشتن بستگان درجه اول که دچار افسردگی باشند یا سابقه افسردگی داشته باشند، خطر را افزایش می دهد.

آسیب های دوران کودکی

برخی از داروهای تجویزی: شامل کورتیکواستروئیدها، برخی از بتا بلاکرها، اینترفرون و موارد دیگر.

سوء استفاده از داروهای تفریحی: سوء استفاده از الکل، آمفتامین و داروهای دیگر به شدت به افسردگی مرتبط می باشد.

آسیب هایی که در گذشته به سر شخص وارد شده باشد

داشتن یک دوره افسردگی شدید: این مورد باعث افزایش خطر ابتلا به دوره های بعدی افسردگی می شود.

سندرم های درد مزمن: درد ها و سایر بیماری های مزمن مانند دیابت، بیماری انسداد مزمن ریه و بیماری های قلبی عروقی، باعث افسردگی بیشتر می شوند.

انواع افسردگی

افسردگی یک قطبی و دو قطبی

اگر ویژگی غالب، تنها خلق و خوی افسرده باشد، این حالت افسردگی یک قطبی نامیده می شود. با این حال، اگر همزمان حالاتی از شیدایی و حالاتی از افسردگی در فرد وجود داشته باشد، آن را اختلال دوقطبی (که قبلا به عنوان افسردگی شیدایی شناخته می شد) می نامند. افسردگی یک قطبی می تواند اضطراب و علائم دیگری را شامل شود - اما هیچ اثری از شیدایی وجود ندارد. با این حال، تحقیقات نشان می دهد که در حدود 40 درصد اوقات، افراد مبتلا به اختلال دوقطبی، افسرده نیز هستند و این موضوع تمایز بین این دو بیماری را سخت می کند.

اختلال افسردگی عمده با مشخصه های روان پریشی

این وضعیت با افسردگی همراه با روان درمانی توصیف می شود. روان پریشی می تواند شامل تصورات، باورهای غلط و جدایی از واقعیت یا توهمات و حس کردن چیزهایی که وجود ندارند، باشد.

افسردگی پس از زایمان

زنان اغلب اختلال "بیبی بلوز" را پس از به دنیا آمدن نوزاد تجربه می کنند که همان بدخلقی پس از زایمان می باشد، اما افسردگی بعد از زایمان وضعیت بسیار شدیدتر و وخیم تری است.

اختلال افسردگی عمده با الگوی فصلی

این بیماری که پیش از این، اختلال عاطفی فصلی (SAD) نامیده می شد، مربوط به کوتاه شدن روزها در زمستان است - افسردگی در طول این فصل اتفاق می افتد اما در سایر فصول از بین می رود و با نور درمانی نیز درمان می شود.

به نظر می رسد افراد در کشورهایی که زمستان های طولانی و شدید دارند بیشتر تحت تاثیر این نوع از افسردگی قرار می گیرند.

درمان افسردگی

افسردگی یک بیماری روانی قابل درمان است. سه عامل برای مدیریت افسردگی وجود دارد:

پشتیبانی، شامل گستره ای اقدامات از بحث در مورد راه حل های عملی و کاهش تنش و استرس گرفته تا آموزش اعضای خانواده.

روان درمانی، که به عنوان صحبت¬درمانی نیز شناخته شده است، مانند درمان رفتاری شناختی (CBT).

درمان دارویی، به ویژه داروهای ضد افسردگی.

روان درمانی

درمان روانشناختی یا صحبت کردن، شامل درمان شناختی-رفتاری (CBT)، روان درمانی درون فردی و درمان حل مشکل می باشد. در موارد خفیف افسردگی، روان درمانی اولین گزینه برای درمان است؛ در موارد متوسط و شدید، روان درمانی در کنار سایر درمان ها مورد استفاده قرار می گیرند.

درمان شناختی-رفتاری و بین فردی دو نوع اصلی از روان درمانی هستند که برای افسردگی استفاده می شوند. درمان شناختی-رفتاری ممکن است در جلسات فردی با درمانگر، چهره به چهره، در گروه ها و یا از طریق تلفن انجام شود. بعضی از مطالعات اخیر نشان می دهد که درمان شناختی-رفتاری ممکن است از طریق کامپیوتر بصورت بسیار موثری انجام شود.

درمان میان فردی به بیماران کمک می کند تا مشکلات عاطفی که بر روابط و ارتباطات تاثیر می گذارد را شناسایی کنند. این مشکلات ممکن است به نوبه خود بر خلق و خو تاثیر بگذارند و باعث ایجاد یا تشدید افسردگی شوند.

داروهای ضد افسردگی

داروهای ضد افسردگی داروهایی هستند که از طرف پزشک تجویز می شوند. داروها برای افسردگی متوسط تا شدید استفاده می شوند، اما برای کودکان توصیه نمی شود و تنها با احتیاط برای نوجوانان تجویز می شود.

تعدادی از داروهایی که در درمان افسردگی در دسترس هستند:

مهار کننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI)

مهار کننده های مونوآمین اکسیداز (MAOI)

داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای

داروهای ضد افسردگی آتیپیکال (غیرمعمول)

مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین و نوراپینفرین (SNRI)

هر دسته از داروهای ضد افسردگی بر روی یک انتقال دهنده عصبی متفاوت عمل می کند. داروها باید پس از تجویز پزشک، حتی پس از بهبود علائم، برای پیشگیری از بازگشت بیماری، ادامه یابد.

اداره غذا و دارو (FDA) هشدار می دهد که: "داروهای ضد افسردگی ممکن است در چند ماه اول درمان، افکار یا اقدامات خودکشی را در برخی از کودکان، نوجوانان و بزرگسالان افزایش دهند." هر گونه نگرانی در مورد بیماری و روند درمان آن باید همیشه با پزشک مطرح شود - از جمله هر گونه قصد و تمایل برای متوقف کردن مصرف داروهای ضد افسردگی.

ورزش درمانی

ورزش ایروبیک از آنجایی که سطوح آندورفین و نوراپینفرین را افزایش می دهد می تواند در برابر افسردگی خفیف، انتقال دهنده عصبی که مربوط به خلق و خو است را تحریک به خوبی کند.

درمان های تحریک مغزی - از جمله الکتروشوک درمانی (تشنج درمانی) - نیز برای افسردگی استفاده می شود. پالس های الکتریکی مکرری به مدت یک دهم تا یک ثانیه از طریق چندین الکترود به مغز بیمار وارد می شود و می تواند در درمان اختلالات افسردگی شدید موثر واقع شود.

الکتروشوک درمانی

ممکن است در موارد شدید افسردگی که درمان دارویی موثر نبوده است از الکتروشوک درمانی (ECT) استفاده شود؛ این روش درمان به ویژه برای افسردگی روانپریشی مفید است.

۴.۴ از ۵
دیدگاه شما